میبینم که چطوری از سر تنهایی و میل به توجه برمیگردم به سمت کسایی که یروزی خودم ردشون کرده بودم...

از مسیرم برمیگردم ؛ شاید که اشتباه کرده باشم...

اما چرا یادم میره اون شفافیتِ خواسته هام رو ؟

آیا انقدر ما یا من؛ درگیر کمبود توجه هستم ک حاضرم تمام خودم و خواسته هام رو بیخیال بشم تا که فقط ذره ای توجه بگیرم؟؟

بله عزیزم ؛ وابستگی های از آنچه که فکر میکنیم بسیار بسیار بیشتر هستن و پنهان تر