کی فکرشو میکرد
نوشته مربوط به ۳ شهریور ۱۴۰۳ - بوشهر - صدف ۹
کی فکرشو میکرد ؟
امروز داشتم فیلم هایی که از خودم گرفته بودم توی زمستون 1402 رو میدیدم و کاملا وابستگیم حس میشد . دقیقا همون موقع که حس میکردم توی اوج قدرت و استقلال هستم و بعضی موقع ها وقتی دارم به الانم نگاه میکنم و حس قدرت میکنم و فکر میکنم که توی بهترین و کاملترین حالت خودم هستم , یاد گذشته میکنم و میبینم که همیشه همین فکر رو میکردم و فکر میکردم بعد از اون دیگه جایی نیست و درسی نیست که بخوام بگیرم و حتی با ادعای تمام به بقیه هم توصیه میکردم و همین حس رو همین الان هم دارم و فکر میکنم توی اقتدار هستم و پند دهیم بالا میره و باز چند روز یا حتی چند ماه میگذره و میبینم که این شخصی که الان هستم چندین جایگاه متفاوت هست از اونی که بودم
پ.ن : الان که دارم اینارو مینویسم توی اتاقم نشستم و پشت لپ تاپ هستم و دوتا هم اتاقی و دوستان قدیمی دارن فیلم میبینن که من فیلمه رو دیدم قبلا و نمیدونم چرا انقدر روی مخ هستن . با همین چیزهای رو مخ هست که میرسیم اینجا درسته ؟ . و اهنگ بی بی گل گذاشتم توی گوشم و با اینکه انگیزه زیادی برای نوشتن دارم اما تمرکز ندارم و حالا میرم آهنگ بی کلام رو امتحان بکنم
اهنگ های بی کلام شرق آسیا رو خیلی دوست دارم و خیلی بهم حس ناز و آزادی میده .
میخوام هرچی که میاد به ذهنم با آهنگه رو بنویسم
هدفم چیه ؟ میخوام بگم که ماآدما هممون شبیه هم هستیم و فقط تظاهر به تفاوت میکنیم . تجربه ها یکسان هستن . چالش ها یکسان هستن فقط با بازیگر های متفاوت و فیلم نامه های متفاوت وگرنه همش یکیه
خب فیلم نامه فرق داره پس یعنی داری میگی چالش فوت پدر سخت تر از چالش رفتن دوست نیست ؟
بستگی داره این داستان رو داری برای کی تعریف میکنی . یعنی این داستان کی هست . بحثم همون سطح آستانه آدم ها هست . من ممکنه چالشی که با فوت پدر بر من وارد میشه برابر با چالش رفتن یک رفاقت
و این واسه همینه که چرا انسان ها همه شبیه همدیگه هستن و بلد نبودن پای داستان همدیگه بشینن .
تجربه 20 سالگی تو شاید تجربه 35 سالگی من باشه ولی چالش همینه
اره کلا خواستم بگم مقایسه نکنید درد هاتون رو با هم . سیستم عامل ها متفتوت هستن با همدیگه
خب یه نفس عمیق
میخوام شاهد بودن رو تجربه کنم. اومدن و رفتنش رو ببینم . چشم ها بستهانقدر آهنگش خوبه که اصلا دلم نمیخواد لحظه ای گوش ندم و از حسش بیام بیرون . چقدر دنیای درونم دوست داشتنی هست
حریم مقدس درونم .
سارا . سارا سارا سارا سارا سارا سارا سارا سارا سارا سارا سارا سارا سارا سارا سارا سارا سارا
سارا چی شد ؟ سارا چی گفت ؟ سارا کجا هست ؟ سارا کدوم طرفه ؟ سارا آیندش چی میشه ؟ یعنی خیلی خوب جایی میره ؟ یعنی من به آرزوهام نمیرسم ؟ یعنی اون دزد یا تجربه گر آرزوهای من هست ؟ یعنی من آدم بدی هستم ؟ یعنی لیاقت ندارم ؟ یعنی کم گذاشتم ؟ یعنی مثل اون باشم به آرزوم میرسم ؟ ولی من دوست ندارم مثل اون باشم . اصلا خوشم نمیاد که از مسیر اون برسم
میبینییی دختر ؟
آدم ها رو مسیر ممکن خودت میبینی و خودت رو زدی گوشه دیوار . مقلدی در ذات من نیست اما ترس ها آدم رو مقلد میکنن
حسی که میخواد تجربه کنه رو منم میخوام تجربه بکنم ولی آیا راهش اینه ؟ تنها راهش اینه ؟ من نمیخوام این راهش باشه چون نمیخوام اون شکلی باشم
طوری که بچسبم به استادا
انقدر که شاگردی کردن در درگاهشون برام مهمه .عکس گرفتن باهاشون برای پر کردن رزومه عکسیم خوب نیست
طوری که بقیه رو تحقیر کنم . نمیفهمم واقعا چرا درکی از انسانها نداره . درک از انسانی که تلاش نمیکنه یا نمیتونه یا نمیخواد . و تو اگر تلاش میکنی حق این رو به خودت میدی که زیر سوال ببری بقیه رو ( من مثل اونها نیستم که فقط بخوام پاس بشم . میدونی زورم میگیره ... آخه ما هم دغدغه تورو داریم ما هم آرزوها رو داریم اما چرا اینطوری میگی . چرا با حرفات دل کسی رو میشکنی . میخوای اثبات کنی که خیلی خوبی و درس میخونی و وااای چقدر آدم های دورت دوست نداشتنی هستن و تو چقدر بهتری
مریم شاید این حس تو هستاااا و حس واقعی اون نیست . حسی که اگر خودت اون جایگاه بودی میداشتی به خودت . یا حتی خودت اون شکلی بودی قبلا .
اره من اگر میرسیدم اونجا ( اونجا کجاست ؟ درس بخونم . درس بخونی بعدش چی ؟ آیندم رو بتونم بسازم . بعدش چی ؟ بتونم پول در بیارم . بعدش چی ؟ ببینم تلاش هام نتیجه داده . یعنی تلاش هات در ازای پول هست ؟
پول پول پول . اره مهمه و خیلی توی ذهنمه . امنیت مالیه مهمه برام . تظاهر میکنم که مهم نیست ( چونکه اینطوری قشنگ تره و پیک می تر هست )
پول مهمه چون ماهان و محیا رو میخوام ساپورت کنم . که بتونم کسایی که دوسشون دارم رو خوشحال کنم تا بابام رو خوشحال کنم . برای مامانم کلی کار بکنم
پول بهم حس قدرت میده . حس اینکه میتونم حمایت کنم و محافظت کنم .
وای که چقدر من بازیگر خوبی هستم برای خودم
وایییییی این اهنگهههههه